หลวงพ่อกวย เป็นพระที่เปี่ยมด้วยเมตตา จิตท่านเปี่ยมล้นไปด้วยทาน ใจของท่านเต็มไปด้วยเมตตา ตัวท่านเหมือนไม้ใหญ่ที่เป็นร่มเงาของคนที่ผ่านไปมา เป็นร่มเงาของนกกาเป็นไม้ที่มีผลดก
ใครที่ผ่านไปมาก็ได้อาศัยร่มเงา บ้างก็เก็บผลเอาไปรับประทานไม่มีหมดไม่มีสิ้นเพราะหลวงพ่อเคยสร้างทานบารมีมามาก ศิษย์ที่อยู่ใต้ร่มเงาก็ได้อาศัยพักพิงได้อาศัยกิน ไม่มีหมดไม่มีสิ้น
สมัยที่หลวงพ่อยังมีชีวิตอยู่ การเดินทางสมัยนั้นลำบากมากต้องเดินเท้าเอา, หรือขี่จักรยานเอาอย่างดีก็มอเตอร์ไซด์ หรือถ้าจะไปรถ 2 แถว ก็มีออกมา 1 เที่ยวเข้า 1 เที่ยว ลำบากมาก คนสมัยก่อนความเป็นอยู่ไม่ฝืดเคืองมากนัก คนเล่นหวยก็ไม่ค่อยมี แต่มีบางคนอุตส่าห์เดินทางไกล ๆ มาขอหวยกับหลวงพ่อ ถ้าว่างคน หลวงพ่อจะเขียนให้เลยเขียนตรง ๆ 193, 64 อย่างนี้เป็นต้น
คนสมัยก่อนเขาก็ไม่แทงกันมาก แทงกัน 5 บาท 3 บาท 10 บาท พอถูกแล้วเขาก็ไม่ไปกวนใจหลวงพ่ออีก เขาไม่โลภเหมือนคนเดี๋ยวนี้ เรื่องให้หวยนี้หลวงพ่อเคยให้จริง ๆ แต่เขียนให้ตรง ๆ อย่างนี้
จะขอเล่าเอาไว้สัก 1 เรื่อง ตอนนั้นหลวงพ่อไปกิจนิมนต์ที่จังหวัดจันทบุรีบ้านนายโต คือบ้านเขาอยู่เขตติดต่อจังหวัดตราด ทางอำเภอบ่อไร่คือนายโตนี้เป็นคนอำเภอสรรคบุรีแต่ไปทำกินอยู่จังหวัดจันทบุรี เขานิมนต์หลวงพ่อไปฉันอาหารบ้านเขา หลวงพ่อก็ไปโดยไปกับนายสมาน หรือช่างสมาน โดยจ้างรถเก่งของนายอี๋ คนกันวุ้ง ทุ่งคลี อ.เดิมบางนางบวชไป เมื่อไปถึงตัวจังหวัดจันทบุรี ช่างสมานได้นิมนต์หลวงพ่อฉันข้าว พอดีในร้านเขามีหวยรัฐบาลขาย ช่างสมานได้แย้ม ๆ ถามหลวงพ่อว่า จะซื้อหวยไม่รู้ว่าเลขอะไรดี ท่านได้ตอบว่า 82 ดี ช่างสมานเลยซื้อมาทั้งหมด 8 ใบ วันรุ่งขึ้นหวยออกจริง ๆ 82 เมื่อไปถึงบ่อพลอยที่ตราด .บ้านนายโต มีลูกศิษย์มากราบท่านมากมาย ตอนนั้นหมอเฉลียว เดชมา ก็ไปด้วย มีเถ้าแก่คนหนึ่ง ได้มาด้อม ๆ มอง ๆ เขาลือกันว่าพระองค์นี้มีวิชาดี ลูกศิษย์ท่านที่มาจากอำเภอสรรคบุรีมีของดีของท่าน โดนยิงไม่ออกก็มี ไม่เข้าก็มี เถ้าแก่คนนี้อยากจะได้ของดีไว้ใช้บ้างเขาเป็นญวนหรือแกว หรือคนเวียตนาม นั่นแหละ ชื่อเสี่ยวัตร เขาไม่ไหว้พระเขานับถือคริสต์
พอว่างคนเสี่ยวัตร ก็เข้าไปหาหลวงพ่อได้พูดกับหลวงพ่อว่า หลวงพ่อมีของดีอะไร ผมขอบ้าง หลวงพ่อก็คนจริงเหมือนกัน เขาขอก็ให้ หลวงพ่อได้หยิบมีดหมอให้ไป 1 เล่ม ตะกรุด 1 ดอก เสี่ยวัตร ก็คนจริง บอกขอก็ขอจริง ๆ ไม่ถวายสตางค์เลยแม้บาทเดียว ช่างสมานเห็นเข้านึกเสียดายจับใจ ได้แต่คิดว่าตายห่าละว๊ะ หลวงพ่อให้มีดหมอกับตะกรุดเสี่ยวัตรไป เขาเป็นญวนเขานับถือคริสต์ ใครเขาจะเอาไปใช้ น่าเสียดายมีดกับตะกรุด
พอวันรุ่งขึ้นเสี่ยวัตรได้มากราบหลวงพ่อ ได้เอาเงินมาถวาย 1 ห่อ นับได้ 1 หมื่นบาท (เงินสมัยยี่สิบกว่าปี) พอเสี่ยวัตรไปแล้ว หลวงพ่อได้พูดกับช่างสมานว่า "มันเอาของ ๆ กูไปลองมาแล้ว" ช่างสมานได้สืบดูกับหมอเฉลียว เดชมา ก็เป็นความจริง ทราบว่าเสี่ยวัตรได้นำตะกรุดกับมีดไปทดลองยิง ยิงด้วยปืนเอ็ม 16 ยิงทีละนัด ปรากฎว่ายิงไม่ออกเลย เสี่ยวัตรได้พูดกับหมอเฉลียวว่า ผมเกิดมาไม่เคยนับถือพระเลย ไม่เคยกราบพระองค์ไหนเลย นับถือและกราบแต่หลวงพ่อกวยองค์เดียว ภายหลังเสี่ยวัตรยังได้มากราบหลวงพ่อถึงที่วัด ปัจจุบันเสี่ยวัตรนี่ เขาร่ำรวยมากและใหญ่โตในเมืองจันทบุรีทีเดียว
ปีที่หลวงพ่อไปจังหวัดจันทบุรี ไม่ทราบ พ.ศ.แน่ชัด แต่ปีนั้นหลวงพ่อไปบ้านนายโต พระครูพิมพ์ วัดสนามชัย ศิษย์น้องท่านก็ไปด้วย ตอนขากลับหลวงพ่อได้แวะฉันข้าวที่ตลาดจันทบุรีเช่นเคย ช่างสมานได้ถามหลวงพ่ออีกว่าเลขอะไรดี คือจะซื้อหวย หลวงพ่อได้บอกว่า 03 ดี ช่างสมานได้หาจนทั่วก็ได้มาเพียงใบเดียว เพราะหวยจะออก นายอีคนขับรถเขาขอแบ่ง ช่างสมานเลยให้เขาไป เห็นว่ามาด้วยกัน ผลคือวันนั้นหวยออก 03 จริง ๆ เรื่องที่หลวงพ่อเป็นเนื้อนาบุญ เป็นผู้ให้โชคลาภนี้แม้ก่อนที่ท่านจะมรณภาพ หลวงพ่อได้เขียนตัวเลขใส่มือเอาไว้ คนที่ไปเยี่ยมท่านถ้าท่านเห็นว่าเป็นคนมีโชคลาภ ท่านจะแบมือให้ดูอันนี้เป็นเรื่องจริง ๆ แม้หลวงพ่อจะมรณภาพไปแล้ว แม้แต่วัตถุมงคลของท่าน ใครที่พกพาติดตัวก็มีโชคลาภเนือง ๆ ในปี 2532 มีผู้หญิงคนหนึ่งชื่อ เรณู มาแก้บนเลี้ยงพระที่วัด เขาขอโชคลาภจากหลวงฬ่อ เขาถูกหวยติดต่อกัน 18 งวด เป็นคนทางวัดค้างคาวขนาดงวดที่ 18 เขาไม่ซื้อยังถูกหวยออมสิน
ที่มา (121) นิตยสารนะโม ฉบับที่ 321 อ.จ.เฒ่า สุพรรณ ตอน.ใต้ร่มเงาบุญ , อย่างชุ่ย
